δελφινι - Σοφία Λόρεν
Φωτογραφία από χρήστη Smart Destinations στο Flickr.
Μετά από αυτό, ο Πόντι πρότεινε στη Τζουλιάνα να μετακομίσουν οι τρεις τους στη Γαλλία, όπου επιτρέπνταν τα διαζύγια, και να γίνουν Γάλλοι πολίτες. Στο κόκκινο χαλί για την 81η Απονομη των Όσκαρ, η Λόρεν εξέφρασε πόσο πολύ απολάμβανε τα γυρίσματα. Η Λόρεν, στα 72 της, εμφανίστηκε το Δελφίνι 2007 στο Ημερολογιο του εκδοτικου οίκου Pirelli, με τίτλο Ένα κρεβάτι και Πέντε Ιστορίες μαζί με τη Χίλαρι Σουάνκ, την Πενέλοπε Κρουζ, τη Ναόμι Ουότς και τη Λου Ντουαλόν. Η Λόρεν είναι φανατική οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Νάπολης.
DeMille στις Χρυσές Σφαίρες. Το 1993, παρουσίασε το Τιμητικό Βραβείο Όσκαρ, που δόθηκε στο Φεντερίκο Φελίνι. Αν και η ομάδα πέτυχε τον προβιβασμό της στην Α Εθνική στις 10 Ιουνίου 2007, η Λόρεν δεν έκανε στριπτίζ. Τα περίφημα μάτια της Λόρεν απεικονίζοναι στα μπουκάλια της εταιρίας ιταλικών κρασιών Fattoria Paradiso. Υπάρχει μια οδός στην περιοχή Ετομπικόκε στο Τοροντο του Οντάριο, που φέρει το όνομά της. Η Λόρεν αναφέρεται στο τραγούδι Italian Girls από το ντουέτο των 80s Hall & Oates στο άλμπουμ του 1982 H20.
Κέρδισε, επίσης, θετικές κριτικές για τις ερμηνείες της στην ταινία Ready to wear του Ρόμπερτ Άλτμαν (η τελευταία ταινία της με το Μαστρογιάννι) και στην κομωδία του 1995 Οι γκρινιάρηδες (Grumpy Old Men), όπου έπαιξε μια μοιραία γυναίκα μαζί με τον Ουόλτερ Ματάου και τον Τζακ Λέμον. Το 1991, η Λόρεν έλαβε ένα Τιμητικό Όσκαρ για τη συνεισφορά της στον παγκόσμιο κινηματογράφο και την αποκάλεσαν έναν από τους θησαυρούς του παγκόσμιου κινηματογράφου . Οι ηθοποιοί Ρίτζα Μπράουν και Κιάρα Φερράρι έπαιξαν τη Λόρεν σε νεαρότερη ηλικία.
Η Λόρεν αρνήθηκε. Η Λόρεν απ εκτησε παγκόσμια φήμη χάρη σε ένα συμβόλαιο για πέντε ταινίες με την Paramount Pictures. Στη συνέχεια, η οικογένεια μετακόμισε στη Νάπολη και παρακάλεσε κάποιους μακρινούς συγγενείς να τους περιμαζέψουν. Μετά τον πόλεμο,η Σοφία και η οικογένειά της επέστρεψαν στο Pozzuoli.
Αδιαμφισβήτητα, έχει δώσει γοητευτικές ερμηνείες και έχει φορέσει μερικά από τα πιο πλουσιοπάροχα κοστούμια που δημιουργήθηκαν ποτέ για τον κινηματογράφο. Οι οπαδοί έχουν τόσο πάθος, η πόλη αξίζει τον προβιβασμό , είπε η Λόρεν.
Αυτή η συνεργασία παρουσιάστηκε και στην ταινία The Life and Death of Peter Sellers όπου η ηθοποιός Σόνια Ακουίνο υποδύθηκε τη Λόρεν. Η γιαγιά Λουίζα άνοιξε μια παμπ στο σαλόνι του σπιτιού,πουλώντας σπιτικό λικές από κεράσι.Η Ρομίλντα έπαιζε πιάνο,η Μαρία τραγουδούσε και η ντροπαλή Σοφία σέρβιρε και έπλενε τα πιάτα. Σε ηλικία 14 ετών η Λόρεν συμμετείχε σε διαγωνιμό ομορφιάς στη Νάπολη και παρότι δεν κέρδισε, αναδείχθηκε σε μία από τις πρώτες.
Λέγεται πως για το τραγούδι Where Do You Go To (My Lovely) ο συνθέτης Peter Sarstedt το εμπνεύστηκε από τη Λόρεν. Μόλις η Λόρεν έγινε μητέρα, άρχισε να δουλεύει λιγότερο. Η Romilda μαζί με τις δύο κόρες της, Σοφία και Μαρία, επέστρεψαν στην πατρίδα της στο Pozzuoli, κοντά στη Νάπολη όπου και μεγάλωσαν με τη βοήθεια της γιαγιάς της Σοφίας. Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου,το λιμάνι και τα εργοστάσια πυρομαχικών στο Pozzuoli έγιναν συχνά στόχοι βομβιστικών επιθέσεων από τους συμμάχους.Κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής,καθώς η Σοφία έτρεχε προς το καταφύγιο,χτυπήθηκε απο μια οβίδα στο σαγόνι.
Πέρασε στα 40 και τα 50 της με ρόλους σε ταινίες συμεριλαμβανομένης και της τελευταίας ταινίας του Ντε Σίκα The Voyage με τον Ρίτσαρντ Μπάρτον και την ταινία του Ettore Scola Μια ξεχωριστή μέρα με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Το 1980,η Λόρεν υποδήθηκε τον εαυτό της και τη μητέρα της σε μια τηλεοπτική μεταφορά της αυτοβιογραφίας της. Ο Riccardo αρνήθηκε να παντρευτεί τη Romilda, αφήνοντάς τη, μια καθηγήτρια πιάνου που προσπαθούσε να γίνει ηθοποιός,χωρίς υποστήριξη.
Η Σοφία Λόρεν (γεννημένη στις 20 Σεπτεμβρίου 1934) είναι μία Ιταλίδα ηθοποιός.Θεωρείται από πολλούς η πιο δημοφιλής Ιταλίδα ηθοποιός της γενιάς της και είναι επίσης διάσημη ως ένα παγκόσμιο sex symbol. Η Λόρεν γεννήθηκε με το όνομα Sofia Villani Scicolone στην Κλινική Βασίλισσα Μαργαρίτα (Regina Margherita) της Ρώμης στις 20 Σεπτεμβρίου 1934 με γονείς τους Riccardo Scicolone και Romilda Villani. 12 Μαϊου 2006). Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950, το αστέρι της Λόρεν στο Χόλιγουντ άρχισε να λάμπει με ταινίες όπως αυτές του 1957:Το παιδί και το δελφίνι (Boy on a Dolphin) και Υπερηφάνια και πάθος (The Pride and the Passion), στο οποίο συμπρωταγωνίστησε με τον Φρανκ Σινάτρα και τον Κάρι Γκραντ.
Το 1965 η Τζουλιάνα Πόντι χώρισε τον άντρα της, επιτρέπντας στον Πόντι να παντρευτεί τη Λόρεν το 1966 με πολιτικό γάμο στις Σεβρές. Με τον Πόντι απέκτησε δυο γιους, τον Κάρλο Πόντι Τζούνιορ και τον Εντοάρντο Πόντι.Ο τελευταίος παντρεύτηκε την ηθοποιό Σάσα Αλεξάντερ στη Γενεύη της Ελβετίας και απέκτησαν μαζί μια κόρη, τη Λουτσία Σοφία (γ. Η Λόρεν ήταν η πρώτη επιλογή του Μάρσαλ για να υποδυθεί τη μητέρα του Γκουίντο.
Το διαζύγιο του Σέλλερς με την πρώτη του γυναίκα, Ανν Χάουι, οφειλόταν, εν μέρει στον έρωτα του Σέλλερς για τη Λόρεν. Το 1995, έλαβε το τιμητικό Βραβείο Cecil B.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, αλλά και βιογράφους της Σοφίας Λόρεν, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Γκραντ την ερωτεύθηκε σφοδρά και της έκανε πρόταση γάμου, παρά την προφανή αφοσίωση της Λόρεν και την ενότητα του ίδιου του Γκραντ με την ηθοποιό και συγγραφέα Μπέτσι Ντρέικ. Το 1932 πρωταγωνίστησε στα πρωτοσέλιδα όταν αναγκάστηκε να εκτίσει ποινή φυλάκισης 18 ημερών στην Ιταλία για κατηγορίες για φοροδιαφυγή, κάτι που δεν έκανε, όμως, κακό στην καριέρα και τη δημοτικότητά της. Στα 60 της, η Λόρεν έγινε πιο επιλεκτική με τις ταινίες,στις οποίες επέλεγε να παίξει και ασχολήθηκε με διάφορους επιχειρηματικούς κλάδους, όπως βιβλία μαγειρικής, οπτικά είδη, κοσμήματα και αρώματα.
Κατά τα λεγόμενα, έπερεπε συχνά να αποκρούει τις ρομαντικές του διαθέσεις. Η Λόρεν έχει ξεκαθαρίσει σε πολλούς βιογράφους ότι ανταποκρίθηκe μόνο πλατωνικά στα συναισθήματα του Σέλλερς.
Η Λόρεν επέδειξε αξιόλογες υποκριτικές ικανότητες και κέρδισε το σεβασμό ως δραματική αλλά και ως κωμική ηθοποιός, ιδιαίτερα σε ιταλικά έργα όπου μπορούσε να εκφραστεί πιο ελεύθερα παρόλο ππου γνώριζε πάρα πολύ καλά αγγλικά. Το 1960, η ερμηνεία της Λόρεν στην ταινία του Βιττόριο ντε Σίκα Η ατιμασμένη (Two women) της έφερε πολλά βραβεία συμπεριλαμβανομένων κι αυτών στα κινηματογραφικά φεστιβάλ των Καννών, της Βενετίας και του Βερολίνου. Ανάμεσα στις ταινίες της εκείνης της εποχής είναι: Πόθοι κάτω από τις λεύκες (Desire Under the Elms) μαζί με τον Άντονι Πέρκινς, βασισμένο στο ομότιλο έργο του Ευγένιου Ο Νηλ, το Houseboat μια ρομαντική κομεντί όπου συμπρωταγωνιστούσε με τον Κάρι Γκραντ και τη Διαβολογυναίκα (Heller in Pink Tights) του Τζορτζ Κιουκορ στην οποία εμφανίστηκε για πρωτη φορά με ξανθά μαλλιά (φορώντας μια περούκα).
Η Ιταλία δεν αναγνώριζε τα διαζύγια, εκείνη την εποχή, και η Καθολική Εκκλησία αποκήρυξε το γάμο. Τελικά άλλαξε το όνομά της σε Σοφία Λόρεν. Η Λόρεν συνάντησε τον Κάρλο Πόντι το 1950 κατά τη διάρκεια ενός διαγωνισμού ομορφιάς στον οποίο εκείνος ήταν κριτής.Αφού είχε βοηθήσει την καριέρα της Τζίνα Λολομπρίτζιτα να εκτοξευθεί,βοήθησε και τη Λόρεν να πάρει πολλούς μικρούς ρόλους.Αργότερα, ενώ ήταν στην Ατλάντα το 1957, έβαλε δικηγόρους να του βγάλουν το διαζύγιό του στο Μεξικό από τη σύζυγό του Τζουλιάνα και ένα πιστοποιητικό του γάμου κατ εξουσιοδότηση της Λόρεν.
Το 1964, η καριέρα της έφτασε στο ζενίθ της, όταν έλαβε 1.000.000 δολλάρια για να παόξει στην ταινία Η Πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (The Fall of the Roman Empire). Ανάμεσα στις πιο γνωστές ταινίες της Λόρεν από εκείνη την περίοδο είναι η επική παραγωγή του Σάμιουελ Μπρόνστον Ελ Σιντ (El Cid,1961) με τον Τσάρλτον Ίστον, The Millionairess (1960) με τον Πίτερ Σέλλερς, Διακοπές στη Νάπολη (It started in Naples,1960) με τον Κλαρκ Γκέιμπλ, το Χθες,Σήμερα,Αύριο (Ieri, oggi, domani,1963) του Βιττόριο ντε Σίκα με το Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, η Lady L (1965) του Πήτερ Ουστίνοφ με τον Πωλ Νιούμαν, η κλασική ταινία του 1966 Αραμπέσκ (Arabesque) με τον Γκρέγκορι Πεκ, και στην τελευταία ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν, Η Κόμισσα από το Χονγκ Κονγκ (A Countess from Hong Kong,1967) με τον Μάρλον Μπράντο. Παρά την αποτυχία πολλών ταινιών της να γεμίσουν τα ταμεία, η Λόρεν έχει μια εντυπωσιακή λίστα με συνεργασίες με διάσημους πρωταγωνιστές. Αργότερα ξεκίνησε μαθήματα υποκριτικής και επιλέχθηκε για την ταινία Quo Vadis, αφετηρία στην κινηματογραφική της καριέρα.
Αρχικά, η θλιβερή, έντονη ιστορία μιας μητέρας και μιας κόρης που επιβιώνουν σε μια διαλυμένη από τον πόλεμο Ιταλία με την Άννα Μανιάνι στο ρόλο της μητέρας της Σοφία. Μια από τις πιο παροιμειώδεις φράσεις της είναι το χαριτολόγημά της σχετικά με την περίφημη καμπυλωτή σιλουέτα της: Ότι βλέπετε, το χρωστάω στις μακαρονάδες. Κατά τη διάρκει της δεκαετίας του 60, η Λόρεν ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς ηθοποιούς του κόσμου και συνέχιζε να κάνει ταινίες και στην Ευρώπη και στις Η.Π.Α παίζοντας μαζί με γνωστούς πρωταγωνιστές.
Το 1962 λύθηκε. Μετά από τέσσερα χρόνια εκτός πλατό και δεκατέσσερα χρόνια χωρις να έχει πρωταγωνιστήσει σε κάποια σημαντική αμερικανική κινηματογραφική παραγωγή, η Λόρεν θα πρωταγωνιστήσει στην κινηματογραφική μεταφορα του Nine, μια ταινία του Ρομπ Μάρσαλ, βασισμένη σε ένα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ που διηγείται την ιστορία του σκηνοθέτη Γκουίντο Κοντίνι, ο οποίος περνάει την κρίση της μέσης ηλικίας, που τον κάνει να παλεύει να τελειώσει την τελευταία του ταινία και αναγκάζεται να ισορροπήσει ανάμεσα στις σημαντικές γυναίκες στη ζωή του, συμπεριλαμβανομένης και της μητέρας του.
Το 1998 παρουσίασσε το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, που πήγε στο Ρομπέρτο Μπενίνι για την ταινία του Η Ζωή Είναι Ωραία. Το 2009, συμπαρουσίασε το Όσκαρ Α Γυναικείου Ρόλου στην 81η Απονομή των Όσκαρ. Η ερμηνεία της βραβεύτηκε, επίσης, με το Βραβείο Όσκαρ Α Γυναικείου Ρόλου, το πρώτο σημαντικό Όσκαρ που δώθηκε σε μη-αγγλόφωνη ερμηνεια.
Οι διαπραγματεύσεις, όμως, πιθανόν εξαιτίας της πληρωμής της, κατέρευσαν και το σενάριο ξαναγράτηκε για να υποδηθεί η Λόρεν τη μητέρα και η Ελεονόρα Μπράουν την κόρη. Παρά την τυπική απεικόνιση κάθε όμορφης ηθοποιού ως άδειας και ανόητης, η Λόρεν ήταν γνωστή για το οξύ της πνεύμα και την έντοη διορατικότητά της. Οι στίχοι στη γέφυρα λένε I see Sophia on the Silver Screen, there must be more like her in Rome. (Βλέπω τη Σοφία Λόρεν στην Ασημένια Οθόνη, πρέπει να υπάρχουν περισσότερες σαν εκείνη στη Ρώμη. ) Το 2009 αποκαλύφτηκε πως η Λόρεν είχε γράψει μια επιστολή υπέρ της αγιοποίησης του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β . .
